De geschiedenis van de wijnbouw gaat al heel ver terug, tot zeker 9.000 jaar voor Christus.
Dit wil dus zeggen ruim 11.000 jaar wat onmogelijk is om volledig te doorlopen.
Wat hieronder staat is die geschiedenis in de grootste lijnen.
In de gebieden rond de berg Ararat en Georgië in de buurt van Turkije werden restanten gevonden van druivenpitten en -takken die om en bij de 6000 jaar oud zijn.
Hieruit leiden we dus af dat er al werd aangeplant en geconsumeerd.
Weliswaar gewoon de druiven en nog niets van wijn.
De Phoenissiërs uit Egypte die rond de periode van 3000 v.C. daar gevestigd waren,
waren de eersten die de wijnstokken hier en daar aanplantten in de buurt.
Zelfs toen maakten ze er al wijn. Dit leid men af omdat er restanten van wijnkruiken zijn teruggevonden ed.
Maar van een gigantische verspreiding en kwaliteitswijn maken was er zeker nog geen sprake. De wijn toen was waarschijnlijk niet meer dan een soort brei.
Het waren echter de Grieken die rond 2000 v.C. het meeste hebben gedaan,
zij plantten overal druiven aan die oorspronkelijk van het eilandje Santorini waren.
Het waren Muscatdruiven die daar nu nog steeds aangeplant worden de dag van vandaag.
In die tijd was Italië Grieks grondgebied dus was dat hun wijnland, Enotrea in het Grieks.
Vanuit Griekenland en Italië werden de druiven dus verder verspreid doorheen Europa. De eerste druiven die in Frankrijk werden aangeplant stonden in de streek van het huidige Languedoc en Provençe, rond Marseille etc.
Het wijnmaken was sterk in opmars maar de kwaliteit was 2 keer niets.
De Romeinen zorgden dan voor de verdere aanplant binnen Frankrijk.
Nu bevinden we ons in de middeleeuwen, een belangrijke periode
waarin kloosters, abdijen en kerken het belangrijkste waren inzake wijn.
Al de wijnbouw moest beheerd worden door de kloosters en dit natuurlijk ten nadele van de eerdere wijnboeren. Maar ze zorgden er ook wel voor dat de wijnstokken naar vele andere Europese landen werden vervoerd en aangeplant.
Wat wel een voordeel was, was dat de hygiëne en de kwaliteit er sterk op vooruit ging. Onder het bewind van Corton Charlemagne ( beter gekend als keizer Karel ) die de koning was van de Franken ging alles sterk erop vooruit.
De wijnbereiding werd sterker gecontroleerd en meer hygiëne werd er ingevoerd.
De wijnen werden toen al vervoerd in houten tonnen ( barriques ) om de kwaliteit langer te bewaren.
Nu bevinden we ons in het jaar 1152, het jaar waar de koning van Engeland Henry de Plantagenet trouwt met Eleonora d'Aquitaine. Het komt er dus op neer dat het Bordeaux gebied Engels wordt
en er dus een massahandel tussen Engeland en dit gebied ontstaat.
De wijn werd vervoerd in grote houten tonneaux met een inhoud van 900 liter maar dat was niet echt handig dus deelden ze het door 4 wat uiteindelijk tonnen van 225 liter opleverde, dezelfde inhoudsmaat als de barriques van nu.
Eind de jaren 1300 wordt wijnconsumptie verboden in China waardoor de verkoop sterk daalde.
Begin de jaren 1500 begint men ook in Latijns-Amerika met wijnbouw onder invloed van de Spanjaarden.
Nog geen 50 jaar later komen nu ook de eerste wijnen uit de Verenigde Staten op de markt.
Rond het jaar 1655 begint men met wijnbouw in Zuid-Afrika onder toezicht van de Nederlandse Gouverneur Jan van Riebeeck en een van zijn companen Simon van der Stel naar wie de regio Stellenbosch is genoemd.
In 1756 kwam er een allereerste herkomstbenaming en dit was in Portugal, meer bepaald in de Douro streek.
Een zekere Markies de Pombal bakende het gebied af en dit aan de hand van de leisteenplaten in de bodem.
In 1788 worden nu ook de eerste wijnstokken aangeplant rond Sidney, Australië.
Midden de jaren 1800, tijdens de Franse revolutie onder leiding van Napoléon Bonaparte werden alle wijngaarden die in de tijd werden afgenomen van de kleine wijnboeren door de kloosters terug eerlijk verdeeld.
1855, vlak na de revolutie was er de wereldtentoonstelling in Parijs,
eentje die de wereld en vooral de Bordeauxstreek lang zullen herinneren.
Op die tentoonstelling werd er een classificatie opgesteld van alle wijnen uit Bordeaux van duur naar goedkoop, van premiér grand cru tot cinqième grand cru.
Onder de Premiér Grand Cru's waren Chateau Mouton-Rotschild, Lafite-Rotschild, Margaux, Latour en Haut-Brion gerekend. Deze laatste is eigenlijk een buitenbeentje want deze komt niet uit Médoc maar uit Pessac-Léognan.
Hij werd er bijgevoegd omdat het al een icoon was uit de Bordeaux streek met een kwaliteit die onberispelijk is.
De kleinere huizen waren hier natuurlijk niet tevreden mee gezien hun verkoop een stuk daalde.
Een dure wijn wil niet altijd zeggen dat het automatisch betere kwaliteit is.
Amper 9 jaar later, in 1864 slaat het noodlot toe...
De zwartste pagina's uit de geschiedenis van wijn werden toen gechreven.
Een ramp teistert Frankrijk en later bijna heel de wereld.
Het is de ramp van de druifluis, gekend als phylloxera vastatrix.
De druifluis kwam in Europa terecht via de vele exotische planten die
in die periode werden geïmporteerd vanuit Amerika.
De luizen zorgden ervoor dat de planten geen voedingsstoffen meer konden opnemen zodanig dat alle stokken kapot gingen.
Een paar landen zoals Cyprus en Chili bleven gespaard doordat deze bijna ondoordringbare natuurlijke grenzen hebben.
Het zou duren tot begin de 20e eeuw tegen dat de mensen een oplossing vinden.
Rond die periode was er een bepaald iemand, genaamd Louis Pasteur.
Hij spitste zich toe op het gistingsproces bij wijnen en stelde deze op punt.
Dit was de doorbraak van de moderne oenologie die nu nog gebruikt wordt.
Enkele jaren later werd er toch een oplossing gevonden voor de phylloxera ramp.
Een Fransman, Emile Planchon, kwam op het idee om de Europese wijnstokken te gaan enten
op Amerikaanse onderstokken gezien deze resistent zijn tegen de druifluis.
Alle wijngaarden werden dus uitgetrokken en veel werd er herplant.
Eigenlijk zelfs te veel en te ongecontroleerd zodat er al snel een overproductie kwam.
Vooral in de Languedocstreek was het erg. Zelf zo erg dat de overheid wijnboeren begon dood te schieten om de productie in te perken. Het is gruwelijk maar uiteindelijk heeft het geholpen.
30 juli 1935, de dag waarop het INAO werd opgericht, dit is het Institut National des Appellations d'Origine.
Het Franse bureau voor de herkomstbenamingen en vanaf dan kwamen de eerste appellaties.
Vele landen volgden vlug hun voorbeeld.
Vanaf toen ging het goed vooruit en nieuwe technieken in en rond de wijngaard kwamen tevoorschijn.
In 1958 werd de EEG opgericht, de Europese Economische Gemeenschap die dan later de EU zal worden.
Dit was het begin van de Europese wetgeving omtrent wijnbouw.
Vele landen sloten dan aan bij deze gemeenschap om zo de wetgeving te kunnen volgen, maar in sommige landen is er nog veel werk aan de winkel.